#3 FOODSTORY; Hoe overleef ik.. levenslang

In het vervolg op ‘Hoe overleef ik..’ vertel ik over hoe het allemaal begon. Deze week vertel ik als vervolg op vorige week hoe mijn eerste afspraak bij de diëtiste ging.

Laatste zinnen van vorige week..
‘S avonds was het zover. Ik had mijn afspraak. Ik vond het wel een dingetje. Je hoort wel eens dat mensen zich naakt voelen als ze voor het eerst op een podium staan. Nou, ik kan je vertellen, dit voelde precies zo.
Ik leg wel even alles op tafel bij iemand die ik eigenlijk helemaal niet ken…

Lisanne vroeg mij of ik mezelf wilde voorstellen. Het ging nog helemaal niet over eten, maar het ging gewoon even over mij. Ze wilde mijn thuis situatie weten, wat voor een werk ik deed. Na het gesprekje over mij kwamen we natuurlijk op het onderdeel eten. Het onderdeel waar ik ook daar voor was, maar waar ik tegelijkertijd een haat-liefde verhouding mee had. Ze vroeg aan mij wat ik van haar verwachtte. Ik antwoorde daarmee dat ze mijn stok achter de deur zou zijn. ‘Ik wilde wel afvallen, maar ik ben geen keukenprinses.’ Dat is wat er uit mijn mond kwam, maar het was klaar. Het moest echt anders voor mijn gevoel. Het was niet eens zo zeer dat ik niet lekker in mijn vel zat en ik was niet onzeker. Het moest er gewoon af. Het zou allemaal een stuk makkelijker zijn. Ik zou minder last hebben van mijn knieën en gewrichten. Maar, dit ik natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.

Ik moest twee weken lang een eetdagboekje bij houden. Na die twee weken zou ik terug komen en zouden we kijken wat er aangepast kon worden in mijn eetschema. Oké, dat kan ik wel. Na dat besproken te hebben kwam het moment.. het weegmoment. We moesten natuurlijk ergens een start hebben. Ik woog.. veel te zwaar. Dat was duidelijk. Kop op, schouders er onder en gaan.

Het was die week kermis bij ons in het dorp en wij hadden vakantie. Het was prachtig weer en ik ging op ‘dieet’. Top timing zou je denken, maar als je eenmaal iets wil lukt het ook op een misschien wat minder gunstig moment. Ik was niet zo’n ‘ik-begin-maandag-wel’ persoon.
We hadden dus afgesproken wel nog te gaan uiteten en ik at alles waar ik zin in had. Zo eerlijk als ik was schreef ik dat dus later allemaal netjes op in mijn eetdagboek.

We bestelde stokbrood met tapenade, carpaccio vooraf en dan als hoofdgerecht kip saté met friet. Uiteraard hadden we een ijsje na en een suikerspin op de kermis. Tussen mijn oren was ik al misselijk bij het idee dat ik dit gegeten heb, maar stel dat ik dadelijk niks meer zou mogen. Hoe moet dat dan.

Het ging goed. Ik pakte het heel serieus aan en ik maakte op de laptop eigen schema’s. Het leek me makkelijk af te gaan. Ik at bepaalde hoeveelheden en zelfs die typte ik uit. Het zag eruit alsof ik dit eerder had gedaan. Ik maakte hele planningen en noteerde alles netjes en printte de blaadjes uit. Ik stopte alles in een mapje en was klaar voor mijn tweede afspraak..

 

Leandralisious
Ik ben Leandra, het gezicht achter Leandralisious.nl. Ten eerste tof dat je mijn blog bezoekt, ten tweede leer je mij kennen aan de hand van mijn blogs en recepten die ik maak. Laat gerust een berichtje achter, vind ik leuk! Liefs, Leandra

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *